Voor Naomi en Annie
Aankomst en sfeer
Na een drukke week met allerlei lezingen, waaronder een heerlijke lezing van Peter Toonen, de premiere van "De Stilte Schreeuwt" in het Tuschinsky-theater georganiseerd door Lighthouse, en een emotioneel uitputtende lezingendag door de STGG (Stichting Trans Generationeel Geweld), kwam ik vandaag aan op de NTG-dag in Nijkerk bij het Strandhuys, na onderweg in Joure even een dutje te hebben gedaan bij het pompstation.
We troffen heerlijk weer en toen ik aankwam was de sfeer al zoals ik het ken: prettig, rumoerig, open. Toch misten Naomi en Annie. We moeten leren loslaten in het leven, maar ik hou jullie liever hier.
Gesprekken aan tafel en vroegkinderlijk trauma
Met de STGG-dag nog vers in gedachten had ik het geluk voorgesteld te worden door Maaike aan Wim IJspeert, gepensioneerd kinderrevalidatiearts, en Rogier, psycholoog, die tussen Elske en mij inzat. Arjen, tegenover ons, deed een belangrijke duit in het zakje en zo leerden we elkaar weer beter kennen. Het gesprek ging zoals gewoonlijk alle kanten op, maar het onderwerp van vroegkinderlijke traumatisering kreeg extra aandacht. En dat moet volgens mij ook.
De psychose die jaren later duidelijk wordt door de verschillende opgesplitste persoonlijkheidsdelen maakt dat je "begrijpt" dat Rutte het echt kan hebben over "geen actieve herinnering"...
De tuchtzaak en hoger beroep
En dat brengt me op het volgende: ik heb een tuchtzaak in hoger beroep verloren. Het ging over het schrijven van een verklaring ten bate van een kind, zonder permissie gevraagd te hebben aan de vader die zij niet meer wil zien vanwege seksueel grensoverschrijdend gedrag.
Tijdens het hoger beroep bleek dat men de inhoud van de geschiedenis niet wilde bespreken, slechts de formele bestuursrechtelijke kant. Omdat de conclusie kan zijn dat geen enkele zorgverlener een verklaring mag schrijven in een vergelijkbare situatie waarbij de Raad voor de Kinderbescherming besluit een kind tijdelijk uit huis te plaatsen opdat de uitwonende ouder weer contact kan maken, hebben Meike Terhorst, advocaat, en ik besloten met deze zaak naar het Europese Hof te gaan.
Gofund.me en steun aan STGG
Om de kosten van die rechtsgang te kunnen betalen heb ik een Gofund.me opgezet, waarbij het overschot dat niet nodig blijkt te zijn naar de STGG gaat. Want tjonge jonge, wat heb ik zaterdag veel geleerd. En wat schokkend om werkelijk te zien, op film, in een solotheatervoorstelling en in gedichten, alles voorgedragen door overlevers zelf, wat die vroegkinderlijke traumatisering met hen doet.
Tegenover de zwaarte: het Gezondheidscongres
Tegenover al die zwaarte staat de positieve energie die ik krijg van het organiseren van het Gezondheidscongres 2026 op 31 mei a.s. in Groningen. Samen met Elske, Gaby, Eddy en Wim van Team Heelhulp Events maken we er een mooie dag van, die ietwat aanmatigend heet: "De Uitkomst, op weg naar een gezonde samenleving". Zie www.gezondheidscongres.nl.
Een verdiend eerbetoon
En dan... verraste Rob Alexander met een werkelijk prachtige speech en overhandigde hij ook het bronzen beeldje van Hippocrates, zoals Rob dat eerder uitgereikt had gekregen, met de Eed van Elens op perkament geschreven. Zo verdiend.
Weer naar huis
Op de terugweg, vertrokken na een lekkere mint-thee op het terras in het zonnetje te hebben genuttigd, dacht ik fit te zijn, maar moest weer bij het pompstation bij Haje een dutje doen.
Ik ben weer heel thuis. Dank voor deze mooie ontmoeting met NTG-vrienden.
Berber Pieksma